سايه شهاب ايراني بر آسمان حيفا و تل‌آويو

سايه شهاب ايراني بر آسمان حيفا و تل‌آويو 

رژيم صهيونيستي در سرزمين هاي اشغالي بالغ بر ۱۰ پايگاه هوايي مهم دارد. "تل نوف" ، "حتزار"، "حاتزوريم" و "بن گوريون" از جمله پايگاه هاي هوايي راهبردي ارتش اسرائيل در سرزمين هاي اشغالي است كه با توجه به برد موشك بالستيك شهاب، در صورت هرگونه اشتباهي اين پايگاه ها با اين موشك ها نابود خواهد شد.

قدرت موشكي ايران اكنون يكي از دستاورد‌هاي بزرگ جمهوري اسلامي در عرصه فناوي‌هاي نظامي و قدرت دفاعي كشور است كه نقطه شروع اين پيشرفت را مي‌توان دوران جنگ تحميلي و محاصره همه جانبه در آن زمان توسط ساير كشور‌ها دانست. امروز با تكيه بر توانمندي داخلي و استفاده حداكثري از ظرفيت‌هاي موجود در فواصل زماني كوتاه، موشك‌هاي جديد و مدرني توسط نيرو‌هاي مسلح كشور رونمايي مي‌شود كه با معرفي هركدام از آن‌ها دشمنان از پيشرفت ايران در عرصه دفاعي عصباني‌تر شده و توانايي جمهوري اسلامي در عرصه دفاعي نمايان‌تر مي‌شود.

خانواده «شهاب» را بايد نامدارترين نسل موشك‌هاي ايراني دانست كه در 3 رده شهاب 1، 2 و 3 توليد شده است.  اين موشك‌ها كه در انواع ميان‌برد و دوربرد ساخته شده‌اند، مي‌توانند به راحتي مواضع دشمنان احتمالي در منطقه را مورد هدف قرار دهند. خانواده موشك شهاب از سال 81 تاكنون به طور رسمي ساخته مي‌شود. اين موشك يك موشك ميان برد بالستيك است كه در ابتداي آزمايش‌ها، ۱۳۰۰ كيلومتر برد داشت، اما با تلاش مهندسان ايراني بهينه شد و برد آن به ۲۱۰۰ كيلومتر رسيد. آزمايش‌هاي اين موشك از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۲ ادامه داشت و سرانجام در تيرماه سال ۱۳۸۲ رسماً به آمار موشك‌هاي ايراني افزوده شد. اين موشك از سوخت مايع براي تهيه نيروي پيشران استفاده مي‌كند. اين موشك براي نخستين بار در ميدان آزادي و در هفته دفاع مقدس به نمايش همگان در آمد. 

 پس از آزمايش موشك شهاب 3 در سال 1377 و اعلام مشخصات آن از جمله بُرد، نگاه دشمنان به توانايي موشكي ايران تغيير كرد، زيرا ارائه نمونه‌هاي جديدتر از خانواده موشك هاي شهاب نشان دهنده رسيدن ايران به سطوح بالاي فناوري موشكي بود كه نويد محصولات مرگبارتري را در آينده مي‌داد و اين موضوع ترس دشمنان را چندين برابر مي كرد. وزن موشك شهاب 3، ۱۶ تن و قطر آن ۱٫۳ متر و طول اين موشك در حدود ۱۶متر مي‌باشد. وزن خشك اين موشك ۲۱۸۰كيلوگرم است و قادر به حمل يك كلاهك ۷۶۰ تا ۱۰۰۰ كيلوگرمي مي‌باشد. اين موشك ها ۱۷ متر طول دارند و قادر هستند كلاهكي به وزن هِزار كيلوگرم را تا مسافت ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ كيلومتر حمل كنند.

در نمونه جديد شهاب، برد اين موشك به 2200 كيلومتر افزايش و خطاي هدف‌گيري كه در نسل قبلي نسبت به برد آن ۸ در ده‌هزار بوده، در نسل جديد، به ۲ در ده‌هزار كاهش يافته است. موتور موشك شهاب۳، حدود 27هزار كيلوگرم نيروي رانش توليد مي‌كند كه براي طي مسافت دو هزار كيلومتر كافي است. راهكار افزايش برد موشك نيز استفاده از كلاهك‌هاي كم وزن‌تر است و به همين دليل، وزن كلاهك‌هاي از ۷۶۰ تا هزار و 200 كيلوگرم متفاوت است. يكي از نكات جالب توجه موشك شهاب، دقت هدف‌يابي و رهگيري است كه با كم ترين ميزان خطا، هدف را منهدم مي‌كند.

ارتش رژيم صهيونيستي در سرزمين هاي اشغالي بالغ بر 10 پايگاه هوايي مهم دارد. "تل نوف" ، "حتزار"، "حاتزوريم" و "بن گوريون" از جمله پايگاه هاي هوايي راهبردي ارتش اسرائيل در سرزمين هاي اشغالي است كه با توجه به برد موشك بالستيك شهاب، در صورت هرگونه اشتباهي اين پايگاه ها با اين موشك ها نابود خواهد شد. 

نكته جالب توجه خانواده شهاب سيستم اختصاصيِ ناوبري آنها است كه موجب شده غربي ها ادعا كنند ايران اين موشك‌ها را از كشور‌هاي ديگر تهيه كرده است؛ اما اين سيستم ناوبري و الكترونيكي خانواده شهاب توسط متخصصان ايراني تهيه شده و جاي هيچ بحثي را باقي نگذاشته است. اين سيستم علاوه بر آن كه قدرت شناسايي و اصابت به اهداف را به گونه‌اي بسيار دقيق در اختيار ايران قرار داده، مكانيزمي دارد كه موشك در صورت خروج از مسير تعيين شده نيز مي‌تواند آن را تصحيح كرده و به مسير بازگشته و درصد اطمينان از برخورد را به نحو چشمگيري افزايش دهد.

نكته ديگر در خصوص بهينه سازي استفاده از موشك‌هاي شهاب، تغيير زاويه شارژ موشك شهاب است كه از اين پس با زاويه صفر با سطح افق مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين تغيير موجب مي‌شود تا فواصل آماده سازي شليك موشك‌ها كم تر شده و قدرت متحرك سازي شليك‌ها افزايش يابد تا شليك‌هايي نامحدود در زمان‌هاي كوتاه را شاهد باشيم.

پايگاه تحليلي «بيزينس‌اينسايدر» در گزارشي به نقل از كارشناسان نظامي خود در خصوص توانمندي موشكي ايران مي‌نويسد كه ايران هم‌اكنون بزرگترين نيروي موشكي راهبردي در خاورميانه را در اختيار دارد و آزمايش‎هاي مختلف سال‎هاي اخيرنشان مي‌دهد كه ايران در حال حاضر موشك‎هاي بالستيك كوتاه‌برد، ميان‌برد وهمچنين موشك‎هاي كروز و راكت هاي بردِ بلند را در خاك خود توليد مي‌كند.

 
اين گزارش در ادامه مي‌افزايد: ايران هزاران موشك با سوخت مايع از نوع شهاب 1 با برد 300 كيلومتر، شهاب 2 با برد 500 كيلومتر، قائم با برد 500 تا 800 كيلومتر، شهاب 3 با برد 1000 تا 2200 كيلومتر، و موشك قادر با برد 1500 تا 2000 كيلومتر در اختيار دارد. برد اين موشك‎ها به حدي است كه مي‌توانند پايگاه‌هاي نظامي آمريكا در همه خليج فارس را با دقت بالا هدف قرار دهند،همچنين تمام خاك رژيم اشغالگر قدس در تيررس موشك‎هاي شهاب 3 و قادر قرار دارد و "اين يعني اولين اشتباه رژيم صهيونيستي مي تواند آخرين اشتباه آنها باشد".

پس از آزمايش موفقيت‌آميز موشك‎هاي بالستيك ايران، «الجزيره» در گزارشي تحت عنوان «قدرت موشكي ايران» ضمن اشاره به اينكه موشك‎هاي بالستيك در خصوص نشانه‌گيري اهداف دوربرد و قدرت تخريبي نسبت به موشك‎هاي كروز يا جنگنده‌هاي سنتي مزاياي نظامي بالايي دارند،نوشت كه سرعت بالاي موشك‎هاي بالستيك قدرت تخريبي اين سلاح نظامي را بالا مي‌برد و همچنين رهگيري اين نوع موشك به شدت سخت است، حتي سامانه موشكي دفاعي بالستيك بسيار پيشرفته «آمريكن پاتريوتPAC-3» قادر به رهگيري آن نيست.

كشور ما طي سال‌هاي اخير توانسته‌  است طيف‌ متنوعي از موشك‌هاي بالستيك با ويژگي‌هاي متفاوت براي مقابله با انواع تهديدات را طراحي و توليد كند كه به همين سبب به يكي از قدرت‌هاي موشكي جهان و منطقه غرب آسيا تبديل شده است. توانمندي نظامي و دفاعي كشور، بدون شك يكي از مهم ‏ترين محورهاي راهبرد نظامي جمهوري اسلامي ايران براي مقابله با تهديدات است. همينطور بر اساس مولفه‌هاي قدرت، توان موشكي به عنوان يكي از مهمترين عامل بازدارنده تهاجم نظامي قرار دارد كه كشور ما به خوبي از آن برخوردار است.